HATİCE KARAKULAK 0 Takipçi | 7 Takip
Kategorilerim
Diğer İçeriklerim (4)
Tüm içeriklerim
Takipçilerim (0)
27 03 2015

Çaresiz bakışlarda umudu beklemek...

   Bir çocuk vardı minibüsün en önünde oturmuş. Aynadan farkettim. Öylece bomboş bakıyor. Belki de hayatına son vermeyi düşünüyor. Kafasında neler planlıyor bilemiyorum. Ama anlaşılan o ki yaşıtlarında olanların onda olmadığını görüyor. Yaşı ya 12 ya 13 bilemiyorum. Üzerinde simsiyah yağlı bir kazak ve pantolon var. Belli ki çalışıyor. Hayat daha bu yaşında  sorumluluklarını omuzlarına bindirmiş. 

   O çocuğu kimse farketmiyor . Belki farkediyor ama kimse el uzatmıyor. Hayatın alışılagelmiş şekli bu nasıl olsa öyle değil mi? Kızsam mı yoksa saysam mı bilemedim. Ama çocukla aramızda şöyle bir diyalog geçti. Sizlerle paylaşmak istiyorum. 

  - Ablacım sabahın bu saatinde okula gitmen gerekirken neden bu haldesin?

Abla ben çalışmak zorundayım. Yoksa babam beni eve almaz.Okula da öğlenleri gidiyorum. 

- Derslerin nasıl ?

Derslerim fena değil abla. Ama pek çalışamıyorum. 

- Bak şimdi sana ne diyeceğim. Bunu sakın unutma. Okulunu ne olursa olsun bitir. Ve hayatına daha güzel yerlerde çalışarak yön ver. Şimdi burada çalışıyorsun.Derslerine önem  verince kimbilir belki bir gün Tofaş'ta, Renault da çalışırsın. Kendini bir hayal etsene. 

   Ve o an o çocuk gözlerini kapadı ve ellerimi tuttu.'' Abla sana söz veriyorum. Bu dediklerini hiç unutmayacağım.'' dedi. Bana intihar etmeyi düşündüğünü itiraf etti.

  Evet bizim öğretmenlerimiz var çok şükür. Hakkını yemeyelim kimisi gerçekten öğrencileri için canını dahi verir. Ama öyleleri de var ki BEŞ PARA ETMEZ. Bu çocukları aileleri eğitemiyor. Bu çocukları okula gönderiyorlar.Ne için eğitim için. Peki size ne diyorlar EĞİTİMCİ. Peki şimdi bu çocuğun hocasını bulup ona diyemez miyim? ''Ya bu çocuk ömrünün daha baharında. Düşündüklerini duysan ne dersin.'' diye. Eminim bu güne kadar o çocuğun kapkara eli iş tutmaya mahkum ellerini bile görmemiştir.Ve bana uyduruktan bir cevap yapıştırdığını sanır. Ama kendi ayıbını görmez.

  Biz böyle çocuklara para vererek ya da bak himm çalış. İş nasıl olur,para nasıl kazanılır gör diyen insanlarız. Malesef toplum olarak bu utanç verici hadiseleri ,o masum, dünya tatlısı çocuklara yaşatan o nalet olasıca aileleri yüzünden çok üzülüyorum. Rabbim sen insanlara akıl, fikir ihsan et. Bu Cuma gününün hürmetine insanların yüreklerine merhamet ek ki iyilikler filizlensin ve artsın. 

3
0
0
Yorum Yaz